ایزو و توسعه پایدار: نقش کمیته فنی 309 در حکمرانی سازمانی جهانی
گزارش تحلیلی جدید درباره نقش ایزو در توسعه پایدار، نشان میدهد کمیته فنی ۳۰۹ (TC/309) با استاندارد ISO 37000:2021 مسیر تازهای برای پیوند حکمرانی سازمانی، شفافیت، پاسخگویی و ارزشآفرینی پایدار ترسیم کرده است.
این برنامه با تلفیق رویکردهای ESG (محیطزیست، اجتماع و حکمرانی) و GRC (حکمرانی، ریسک و انطباق)، الگویی جهانی برای تصمیمگیری مسئولانه و تابآوری سازمانی ارائه میدهد.
ایزو در سند راهبردی ۲۰۲۳ تأکید میکند که پایداری بدون حکمرانی اخلاقی، شفاف و دادهمحور ممکن نیست. این استاندارد، نقشه راهی برای سازمانهاست تا در چارچوب مسئولیت اجتماعی و توسعه پایدار، عملکرد خود را بر مبنای اعتماد و اخلاق تقویت کنند و به ارتقای کیفیت زندگی در مقیاس جهانی یاری رسانند.
دانلود: ایزو و آینده حکمرانی سازمانی در عصر پایداری
ایزو و آینده حکمرانی سازمانی در عصر پایداری
بررسی نقش کمیته 309ISO/TC در همگرایی استانداردهای جهانی حکمرانی، تطابق و گزارشدهی پایداری
منبع: سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) | عنوان سند: برنامه راهبردی کمیته فنی TC/309
تاریخ انتشار: سپتامبر ۲۰۲۳
در سالهای اخیر، با گسترش الزامات پایداری، گزارشدهی ESG و قوانین زیستمحیطی، سازمان بینالمللی استانداردسازی (ایزو) با چالشی چندلایه مواجه شده است: هماهنگی میان نهادهای متنوع، کاهش موازیکاری و احیای جایگاه خود بهعنوان مرجع جهانی استانداردسازی در حوزه حکمرانی و توسعه پایدار.
برای پاسخ به این ضرورت، کمیته فنی TC/309 با مأموریت تدوین اصول حکمرانی خوب سازمانی و تقویت توسعه پایدار تشکیل شد. این کمیته که در سال ۲۰۱۶ ایجاد گردید، نخستین چارچوب بینالمللی جامع در زمینه حکمرانی سازمانی را در قالب استاندارد ISO 37000:2021 ارائه کرد. این استاندارد بر شفافیت، پاسخگویی، اخلاق و مدیریت ریسک تمرکز دارد و هدف آن هدایت سازمانها بهسوی تصمیمگیریهای مسئولانه و ارزشآفرینی پایدار است.
برنامه راهبردی جدید این کمیته در سال ۲۰۲۳ بر ادغام دو محور اصلی تأکید دارد:
۱. ESG (محیطزیست، اجتماع و حکمرانی) بهعنوان بستر ارزشآفرینی پایدار.
۲. GRC (حکمرانی، ریسک و انطباق) بهعنوان ابزار تقویت اعتماد و تابآوری سازمانی.
ایزو تأکید دارد که توسعه پایدار بدون حکمرانی مؤثر، شفافیت و پاسخگویی ممکن نیست. این سازمان با همکاری نهادهایی مانند GRI و ISSB در پی تدوین استانداردهایی است که به سازمانها امکان دهد اطلاعات پایداری خود را شفاف و قابلمقایسه منتشر کنند. هدف نهایی این رویکرد، ایجاد نظام حکمرانی جهانی است که از طریق آن، سازمانها بتوانند به زندگی بهتر، ایمنتر و عادلانهتر برای مردم جهان یاری رسانند.