هوش مصنوعی؛ فرصت تازه زنان در روابط‌عمومی برای اثبات ارزش راهبردی مهارت‌های ارتباطی
هوش مصنوعی می‌تواند بیانیه مطبوعاتی بنویسد، اخبار را خلاصه کند و احساسات مخاطبان را تحلیل کند؛ اما یک چیز را نمی‌تواند به‌طور کامل جایگزین کند: قضاوت حرفه‌ای انسان.
این تحول برای زنان فعال در روابط‌عمومی یک فرصت مهم است. مهارت‌هایی مانند مدیریت روابط، درک موقعیت، همدلی، پیش‌بینی ریسک و مشاوره راهبردی که سال‌ها «مهارت نرم» نامیده می‌شدند، اکنون می‌توانند به مهم‌ترین سرمایه حرفه‌ای تبدیل شوند.
آینده روابط‌عمومی فقط درباره انجام دادن نیست؛ درباره فکر کردن، تصمیم‌سازی و مشاوره دادن است.
عنوان اصلی: زنان در روابط‌عمومی و فرصت هوش مصنوعی
نویسنده: آوانده موتسوهی (Awande Motsohi)
سمت: مدیر حساب در شرکت Magna Carta Reputation Management Consultants
تاریخ انتشار: ۲۵ اوت ۲۰۲۶
منبع: Bizcommunity
موضوع: روابط‌عمومی، هوش مصنوعی، زنان، مهارت‌های ارتباطی، رهبری و مشاوره راهبردی
هوش مصنوعی بسیاری از وظایف اجرایی روابط‌عمومی را سریع‌تر انجام می‌دهد، اما قضاوت حرفه‌ای، مدیریت روابط، درک زمینه و مشاوره راهبردی همچنان در اختیار انسان باقی می‌ماند؛ موضوعی که می‌تواند فرصت تازه‌ای برای افزایش نقش زنان در روابط‌عمومی ایجاد کند.
به گزارش شارا، آوانده موتسوهی، مدیر حساب در شرکت Magna Carta Reputation Management Consultants، در مقاله‌ای با عنوان «فرصت هوش مصنوعی برای زنان در روابط‌عمومی» به تغییر جایگاه مهارت‌های انسانی در صنعت ارتباطات پرداخته است.
زنان همواره حضور پررنگی در صنعت ارتباطات داشته‌اند، اما این حضور الزاماً به معنای به رسمیت شناخته شدن ارزش راهبردی فعالیت‌های آنان نبوده است. به باور موتسوهی، توسعه هوش مصنوعی می‌تواند این وضعیت را تغییر دهد.
روابط‌عمومی صنعتی مبتنی بر روابط انسانی است. متخصصان این حوزه باید بتوانند روابط را مدیریت کنند، فضای حاکم بر موقعیت‌ها را تشخیص دهند، شخصیت‌های مختلف را مدیریت کنند و بدانند چه زمانی باید قاطع باشند، چه زمانی گوش دهند و حتی چه زمانی بهترین توصیه، سکوت کردن باشد.
این توانمندی‌ها طی سال‌های گذشته اغلب در قالب «مهارت‌های نرم» تعریف شده‌اند و در مقایسه با فعالیت‌های ملموس‌تری مانند تهیه بیانیه مطبوعاتی، هماهنگی مصاحبه، اجرای کمپین و تهیه گزارش پوشش رسانه‌ای، کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند.
اما هوش مصنوعی در حال تغییر این معادله است.
امروزه ابزارهای هوش مصنوعی می‌توانند در چند ثانیه بیانیه مطبوعاتی تولید کنند، پوشش رسانه‌ای را خلاصه کنند، احساسات موجود در محتوا را تحلیل کنند و محتوای جدید بسازند. در نتیجه، بسیاری از فعالیت‌هایی که پیش‌تر ساعت‌ها از تیم‌های ارتباطات زمان می‌گرفت، اکنون در چند دقیقه انجام می‌شود.
بااین‌حال، این تحول به معنای کاهش ارزش متخصصان روابط‌عمومی نیست؛ بلکه ماهیت ارزش‌آفرینی آنان را تغییر می‌دهد.
هوش مصنوعی می‌تواند یک پاسخ تولید کند، اما نمی‌تواند همیشه تشخیص دهد که آیا ارسال آن پاسخ در شرایط موجود تصمیم درستی است یا خیر. همچنین نمی‌تواند به‌طور کامل سابقه یک رابطه دشوار با یک ذی‌نفع، آمادگی یک مدیر برای مصاحبه، پیچیدگی‌های سیاسی و سازمانی یک موضوع یا نیاز واقعی کسب‌وکار را درک کند.
این امور به قضاوت حرفه‌ای نیاز دارند؛ مهارتی که به گفته نویسنده، به یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های صنعت روابط‌عمومی تبدیل شده است.
مدیریت رابطه با مشتری، فراتر از مهارت ارتباطی
مدیریت رابطه با مشتری صرفاً به معنای توانایی برقراری ارتباط خوب با افراد نیست. متخصص روابط‌عمومی باید بتواند واکنش احتمالی کارکنان، رسانه‌ها و مشتریان را نسبت به تصمیم‌های سازمانی پیش‌بینی کند و از این طریق، ریسک‌های احتمالی برای شهرت و اعتبار سازمان را شناسایی کند.
همچنین به چالش کشیدن پیام‌های سازمانی فقط به معنای اصلاح و بازنویسی کلمات نیست؛ بلکه بخشی از وظیفه متخصص روابط‌عمومی، ارائه مشاوره حرفه‌ای به سازمان و مدیران آن است.
ضرورت شناخت ارزش مهارت‌های زنان
موتسوهی معتقد است تحول موردنیاز الزاماً به معنای آن نیست که زنان باید مجموعه‌ای کاملاً جدید از مهارت‌ها را یاد بگیرند. مسئله اصلی، شناخت و تبیین ارزش تجاری مهارت‌هایی است که آنان از پیش در فعالیت‌های روزمره خود به کار می‌گیرند.
در عین حال، متخصص روابط‌عمومی آینده باید بتواند خود را با هوش مصنوعی سازگار کند و درک مناسبی از داده‌ها، تحلیل‌ها، استراتژی کسب‌وکار و فضای متغیر رسانه‌ها و تولیدکنندگان محتوا داشته باشد.
به این ترتیب، گفت‌وگو درباره اهداف کسب‌وکار باید به اندازه گفت‌وگو درباره تیترها و پیام‌های ارتباطی برای متخصص روابط‌عمومی طبیعی باشد.
از اجرای ارتباطات تا مشاوره در تصمیم‌گیری
یکی از مهم‌ترین فرصت‌های پیش روی زنان در روابط‌عمومی، عبور از نقش «مجری ارتباطات» و حرکت به سمت جایگاه «مشاور تصمیم‌گیری» است.
به بیان دیگر، زنان فعال در روابط‌عمومی نباید صرفاً در مرحله اجرای پیام‌های سازمانی وارد فرایند شوند؛ بلکه باید پیش از تصمیم‌گیری درباره اینکه سازمان چه چیزی را، چگونه و چرا ارتباط دهد، در کنار مدیران قرار گیرند.
سال‌هاست که صنعت روابط‌عمومی درباره ضرورت حضور متخصصان این حوزه در «میز تصمیم‌گیری» سخن می‌گوید. اکنون ممکن است مرحله بعدی این تحول، شناخت ارزش واقعی همان مهارت‌هایی باشد که در گذشته به‌عنوان مهارت‌های نرم تعریف می‌شدند.
با افزایش توانایی هوش مصنوعی در انجام فعالیت‌های اجرایی، ارزش متخصص روابط‌عمومی بیش از گذشته به توانایی او در فکر کردن، تحلیل کردن، قضاوت کردن و مشاوره دادن وابسته خواهد بود.
از این منظر، هوش مصنوعی نه تهدیدی برای نقش زنان در روابط‌عمومی، بلکه می‌تواند فرصتی برای اثبات ارزش راهبردی مهارت‌هایی باشد که سال‌ها کمتر از ظرفیت واقعی خود دیده شده‌اند.