وقتی روابط عمومی تو بحران جا می‌زنه!

🖍حسین جوری
کارشناس روابط‌عمومی



۱۶ تیر ۱۴۰۵ – این روزها ارتباط با سازمان‌ها و شرکت‌ها واقعا تبدیل به یه معضل اعصاب‌خردکن شده. تو یه روز عادی هم که زنگ می‌زنی، باید هفت‌خوان رستم و دالان‌های تو در توی تلفن گویا رو طی کنی تا تازه برسی به یه اپراتور، حالا اینکه جواب درستی بگیری یا نه، خودش یه داستان دیگه‌ست. اما فاجعه اصلی تو زمان بحران خودشو نشون می‌ده؛ مثل همین بحران بانکی اخیر. آدم‌ها نگران سرمایه و زندگیشون هستن که تو دست این نهادهای مالیه و حق دارن که بترسن و استرس مزمن بگیرن.

تو این شرایط ملتهب، مشتری باید ۴۰ تا ۵۰ دقیقه از روزش رو پشت خط بمونه تا شاید یه نفر جواب نگرانیش رو بده. این یعنی سازمان اصلا مسئولانه عمل نمی‌کنه و درک درستی از شرایط روانی مخاطبش نداره.

واقعیت اینه که هنر و عیار واقعی روابط عمومی و سیستم‌های ارتباط مردمی دقیقا تو همین روزهای طوفانی و بحرانی مشخص می‌شه.

مدیریت کردن یه مرکز تماس تو روزهای آفتابی و عادی که اصلا هنر نیست! اگر یه سازمان نتونه تو بحران سربلند بیرون بیاد، پیامش به مخاطب خیلی واضحه: ما از بحران‌های قبلی هیچ درسی نگرفتیم، هیچ سناریویی برای روزهای سخت نداریم و اساسا مدیریت بحران برامون تعریف نشده.

تو شرایطی که مردم دچار پنیک مالی می‌شن، سازمان نباید منفعل بشینه تا مشتری زنگ بزنه و پشت خط کلافه بشه؛ اینجا جای «ارتباط پیش‌دستانه» است. یعنی قبل از اینکه خطوط تلفن منفجر بشه، باید از طریق شبکه‌های اجتماعی، پیامک یا رسانه‌های محلی با مردم حرف زد و بهشون اطمینان خاطر داد.

وقتی مشتری می‌بینه هیچ صدای رسمی، شفاف و آرامش‌بخشی از سمت سازمان بیرون نمیاد، شایعات جون می‌گیرن و بحران چند برابر می‌شه.

امروزه با وجود این همه ابزار جدید و تکنولوژی، می‌شه تو زمان بحران تماس‌ها رو هوشمندانه اولویت‌بندی کرد، از ابزارهای اتوماسیون برای جواب دادن به سوالات پرتکرار استفاده کرد و بار رو از روی دوش اپراتورها برداشت تا بتونن به مشتری‌های نگران‌تر و کیس‌های حساس‌تر رسیدگی کنن. اما متاسفانه می‌بینیم که خیلی از این سیستم‌ها فقط یک دکور گرون‌قیمت هستن.

هنر پاسخگویی به‌هنگام، شفافیت و رفع نگرانی مشتری، همون چیزیه که فرق بین یک سازمان/ شرکت معتبر و یک سازمان/ شرکت غیرمسئول رو رقم می‌زنه و اعتماد رو می‌سازه. در غیر این صورت، وقتی تو روزهای سخت نتونیم کنار مشتری باشیم و باری از روی دوشش برداریم، واقعا باید در چرایی وجود این سیستم‌های عریض و طویل ارتباط مردمی و بودجه‌هایی که براشون خرج می‌شه شک کرد.

@sharaPR

امتیاز دهیدpost

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *