انتشارات کارگزار روابط عمومی

این روزها عبارات مختلفی مانند «مسئولیت اجتماعی»، «ESG» و «پایداری» وجود دارد که در واقع فرآیند تاریخی بلوغ یک مفهوم جهانی  را بیان می کنند. 

اواخر قرن هجدهم و پس از وقوع انقلاب صنعتی، تنها هدف یک بنگاه اقتصادی صرفا درآمدزایی و سودآوری بود و نیروی کار در جهت کسب منفعت تعریف می شد. اما تشکیل سندیکاهایی کارگری و اعتراضاتی که منجر به ایجاد «روز جهانی کارگران» شد، باعث شد که حقوق انسانی کارگران بیشتر مورد توجه قرار گیرد. 

در سال های حدود 1950 تا 1980 جریان صنعتی به سمتی رفت که در کنار منافع اقتصادی، به حقوق ذی نفعان کلیدی نیز باید توجه شود، از این رو مفهومی به نام «مسئولیت اجتماعی» شکل گرفت. با گذر زمان و پیشرفت صنایع، مشخص شد که هر بنگاه اقتصادی علاوه بر ذی نفعان و نسل حاضر، در قبال نسل های آینده نیز مسئولیت دارد و مفهومی به نام «توسعه متوازن» برای حفظ «ارزش های اقتصادی» در کنار «ارزش های اجتماعی» و «حفظ محیط زیست» تعریف شد و مفهوم پایداری در اسناد بین المللی وارد شد.

دامنه اثرگذاری پروژه های مسئولیت اجتماعی ذینفعان فعلی شرکت است، در حالی دامنه اثرگذاری پایداری کل زیست بوم و نسل‌های آینده است، یعنی ما می‌خوایم یه میراث خوبی برای جهان بر جا بگذاریم. در واقع هدف نهایی مسئوليت اجتماعی شرکت رفتار اخلاقی و پاسخ به جامعه است، در صورتی که در پایداری، توازن بلند مدت بین «اقتصاد» و «جامعه» و «محیط زیست» مورد نظر است، یعنی ما دیگر نمی‌توانیم و نباید تک بعدی فقط به سود شرکت فکر کنیم.